Kun je jezelf voorstellen?
‘Mijn naam is Adinda Mailuhu en ik ben sinds vijf jaar waarnemend huisarts. In 2014 startte ik met mijn opleiding tot huisarts. Deze opleiding heb ik als aiotho (arts in opleiding tot huisarts en onderzoeker) gecombineerd met promotieonderzoek aan de afdeling Huisartsgeneeskunde van het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. Ik onderzocht het beloop, de prognose en de behandeling van acute enkelverzwikkingen in de eerste lijn. Hiervoor heb ik onder meer een klinische trial uitgevoerd waarbij ik de app ‘Versterk je enkel’ onderzocht onder de huisartsenpopulatie.
Dit deed ik onder de directe begeleiding van professor Sita Bierma-Zeinstra, dr. Marienke van Middelkoop en professor Evert Verhagen. Na een pauze door de coronapandemie en het krijgen van twee zoontjes, heb ik uiteindelijk met veel plezier mijn proefschrift op 26 juni 2024 mogen verdedigen.
Inmiddels doe ik als huisarts diensten op de huisartsenspoedpost in Spijkenisse, waar ik ook medisch manager ben. Daarnaast geef ik onderwijs aan doktersassistenten en ben ik coördinator van de academische werkplaats huisartsenzorg aan het Erasmus MC bij de afdeling huisartsgeneeskunde.’
Ga naar het proefschrift van Adinda Mailuhu en overige relevante artikelen
Wat heb je onderzocht?
‘Acute enkelverzwikkingen zijn een van de meest voorkomende blessures van het bewegingsapparaat. De huisarts ziet deze blessures vaak, maar tot nu toe is het onduidelijk welke behandeling het beste is in de huisartsenpraktijk. Over het beloop van deze blessures op de lange termijn en factoren die klachten op de lange termijn kunnen voorspellen is weinig literatuur beschikbaar. Mijn proefschrift omvat daarom verschillende soorten studies met als doel meer inzicht te krijgen in het beloop, de prognose en de behandeling van acute enkelverzwikkingen in de eerste lijn.’
Hoe zijn het beloop en de prognose na enkelverzwikkingen?
‘Het beloop van enkelklachten en prognostische factoren zijn onderzocht in een longitudinale studie van 5 jaar onder 206 patiënten met een acute enkelverzwikking in de huisartsenpraktijk1. Bijna 20 procent had aanhoudende enkelklachten na 5 jaar. Deze klachten waren geassocieerd met een recidiverende enkelverzwikking, blessure van het dominante been en aanhoudende klachten 6 tot 12 maanden na de initiële enkelverzwikking. Kenmerken van lichamelijk onderzoek en radiologie hadden geen toegevoegde voorspellende waarde bij het voorspellen van aanhoudende enkelklachten.’
Zijn er manieren om de prognose in te schatten?
‘Onder dezelfde huisartsenpopulatie (n = 206) is een model onderzocht voor chronische enkelinstabiliteit (CAI), bekend uit eerdere literatuur2. Dit model omvat drie subgroepen met specifieke CAI-kenmerken: mechanische instabiliteit, subjectieve instabiliteit en recidiverende enkeldistorsies. Mogelijke verschillen in klinische en radiologische kenmerken tussen de subgroepen werden onderzocht. Sportdeelname, gevoeligheid bij palpatie van het anterieure talofibulaire ligament en vroege tekenen van artrose in het talonaviculaire gewricht waren variabelen die verschilden tussen de subgroepen.
De resultaten van deze studie suggereren dat dit model nuttig kan zijn voor clinici om patiënten met specifieke CAIkenmerken te herkennen en zou kunnen worden toegepast om passende behandelstrategieën te bepalen3.’
Wat heb je nog meer onderzocht?
‘In een gerandomiseerde trial is onder 165 patiënten uit de huisartsenpraktijk de effectiviteit onderzocht van de ‘Versterk je enkel’ app, als behandeling van een acute enkelverzwikking, naast de gebruikelijke zorg4. Binnen een jaar follow-up werd een relatief hoog aantal recidiverende enkelverzwikkingen gerapporteerd in zowel de controlegroep (24 procent) als de interventiegroep (21 procent). De app was niet effectief in het voorkomen van een recidiverende enkelverzwikking. Ook werden er geen verschillen gevonden in enkelfunctie, pijn in rust en tijdens inspanning, subjectief herstel en terugkeer naar hetzelfde type en niveau van sport. Slechts 6 procent heeft het trainingsprogramma volledig gevolgd. Om te onderzoeken wat de impact is van het type behandelaar op de uitkomst van een trainingsprogramma voor een acute enkelverzwikking op recidiverende enkel-verzwikkingen, is een secundaire analyse van drie eerder uitgevoerde trials onder sporters uitgevoerd (n = 705)5.’
En wat waren de resultaten?
‘Het lijkt erop dat sporters die een fysiotherapeut bezochten voor hun enkelverzwikking meer recidiverende enkelverzwikkingen rapporteerden dan degenen die geen fysiotherapeut bezochten. Dit kan worden verklaard door verschillende karakteristieken van sporters, wat suggereert dat sporters met een slechtere prognose een fysiotherapeut bezoeken. In samenwerking met Codarts, een hogeschool voor de kunsten in Rotterdam, hebben we ook de incidentie van enkelblessures bij eerstejaars moderne dansstudenten (n = 91) onderzocht en bepaald welke factoren geassocieerd zijn met een hoger risico op enkelblessures. Bijna 20 procent rapporteerde een enkelblessure, waarvan meer dan 80 procent meldde dat hun blessure leidde tot verlies van danstijd voor o.a. optredens en trainingen. Een mannelijke dansstudent zijn en een bachelorstudent in Dans en Onderwijs waren geassocieerd met een lager risico op een enkelblessure6.
Kun je de kaft van je proefschrift toelichten?
‘De onderzoeken uit mijn proefschrift kijken vanuit verschillende invalshoeken naar acute enkelverzwikkingen. Op de kaft zie je de vorm van een enkel draaien in verschillende zeshoeken als een soort puzzel, om de invalshoeken weer te geven. Vanaf de voorkant van mijn proefschrift, door mijn hoofdstukken heen, draaien de zeshoeken tot het juiste plaatje op de achterkant van het proefschrift: de enkel!’
Belangrijkste bevindingen
3 tips voor de klinische praktijk
1. Onderschat het beloop van een acute enkelverzwikking niet, aangezien bijna 20 procent van de patiënten na 5
jaar nog aanhoudende enkelklachten rapporteert.
2. Voorspellende factoren voor aanhoudende enkelklachten na 5 jaar zijn aanhoudende enkelklachten 6 tot 12 maanden na de acute enkelverzwikking, als het dominante been is aangedaan en als de patiënt al eerder de enkel heeft verzwikt.
3. In de huisartsenpraktijk bestaat (nog) niet één gouden standaard voor de behandeling van acute enkelverzwikkingen. Bespreek samen met de patiënt welke vorm van behandeling het beste past bij de patiënt.
Wat verder onderzocht moet worden
• De ‘Versterk je enkel’ app is in de huisartsenpraktijk niet effectief in het voorkomen van een recidief enkelverzwikking en slechts 6 procent van de deelnemers had het programma volledig gevolgd. Toekomstig onderzoek naar de beste behandeling van enkelverzwikkingen in de huisartsenpraktijk blijft nodig, met daarbij specifieke aandacht voor de vorm van interventie. Zoals e-health ondersteund, wel of niet gesuperviseerd.
• Er is voor het eerst onderzocht hoe vaak enkelblessures onder eerstejaars moderne dansstudenten voorkomen en welke factoren daarbij een rol spelen. Studies met een grotere populatie en langere follow-up tijd zijn nodig om deze blessures in deze groep verder te onderzoeken, vooral omdat dit type blessures vaak voorkomt bij dansstudenten.
Referenties
1. Mailuhu AKE, Oei EHG, van Putte-Katier N, van Ochten JM, Bindels PJE, Bierma-Zeinstra SMA, van Middelkoop M. Clinical and radiological predictors for persistent complaints five years after a lateral ankle sprain: A longterm follow-up study in primary care. J Sci Med Sport. 2018
Mar;21(3):250-256. doi: 10.1016/j.jsams.2017.07.005. Epub 2017 Jul 23. PMID: 28780197.
2. Hiller CE, Kilbreath SL, Refshauge KM. Chronic ankle instability: evolution of the model. J Athl Train. 2011 Mar-Apr;46(2):133-41. doi: 10.4085/1062-6050-46.2.133. PMID: 21391798; PMCID: PMC3070500.
3. Mailuhu AKE, Oei EHG, van Ochten JM, Bindels PJE, Bierma-Zeinstra SMA, van Middelkoop M. Subgroup characteristics of patients with chronic ankle instability in primary care. J Sci Med Sport. 2019 Aug;22(8):866-870. doi: 10.1016/j.jsams.2019.02.009. Epub 2019 Mar 6. PMID: 30878293.
4. Mailuhu AK, Verhagen EA, van Ochten J, Bindels PJ, Bierma-Zeinstra SM, van Middelkoop M. E-health intervention for preventing recurrent ankle sprains: a randomised controlled trial in general practice. Br J Gen Pract. 2023 Dec 28;74(738):e56-e62. doi: 10.3399/ BJGP.2022.0465. PMID: 38154933; PMCID: PMC10755994.
5. Mailuhu AKE, van Middelkoop M, Bierma-Zeinstra SMA, Bindels PJE, Verhagen EALM. Outcome of a neuromuscular training program on recurrent ankle sprains. Does the initial type of healthcare matter? J Sci Med Sport. 2020 Sep;23(9):807-813. doi: 10.1016/j.jsams.2020.03.010. Epub 2020 Mar 20. PMID: 32307227.
6. Mailuhu AKE, van Rijn RM, Stubbe JH, Bierma-Zeinstra SMA, van Middelkoop M. Incidence and prediction of ankle injury risk: a prospective cohort study on 91 contemporary preprofessional dancers. BMJ Open Sport Exerc Med. 2021 Jun 8;7(2):e001060. doi: 10.1136/bmjsem-2021-001060. PMID: 34178374; PMCID: PMC8190045.
Lees het artikel als pdf:
