De eerste maanden van mijn sportartsopleiding zitten erop en het voelt alsof ik precies op de juiste plek ben beland. Ik ben in opleiding in regio Amsterdam bij de Sportartsengroep: een team dat niet alleen veel ervaring heeft, maar ook gewoon heel leuk is. De sfeer is open, de humor is goed, en elke dag leer ik nieuwe dingen door de breedte van het vak. Kortom, de sportgeneeskunde past mij als een goede hardloopschoen: uitdagend, comfortabel en je krijgt er energie van.
Wat ik het mooiste vind? De enorme variatie in het werk. Zo help je in de ochtend een talentvolle jonge sporter met een profvoetbaldroom. Je moet hem helaas tijdelijk op de blessurebank zetten met een forse apofysitis van zijn os pubis. Na de lunch puncteer je bij een rugbyer een bloemkooloor en komt er een recreatieve wielrenner binnen. Zijn linkerbeen verzuurt eerder dan zijn rechter en je hoort een duidelijke souffle in de lies na inspanning. Aan het einde van de dag spreek je nog iemand met multiple sclerose die graag trainingsadviezen wil. Topsport of niet: iedereen komt gemotiveerd met een doel, en jij denkt mee over de geïndividualiseerde weg ernaartoe.
Een van de consulten die mij het meest is bijgebleven, was een semiprofessioneel danser met hardnekkige voetklachten. Fysiotherapie, een orthopeed in het buitenland (waar hij vandaan kwam) en injectie via de huisarts hielpen niet. De MRI liet twee mogelijke boosdoeners zien: een osteochondraal letsel én een Mortons neuroom. Na overleg met de orthopeden en radiologen, én goed lichamelijk onderzoek, bleek dat laatste de echte oorzaak. Met een echogeleide injectie en begeleiding van een gespecialiseerde dans-fysiotherapeut zijn we hopelijk nu op de goede weg. Een mooi voorbeeld van hoe sportgeneeskunde draait om luisteren, samenwerken en puzzelen.
Wat deze eerste maanden van de opleiding mij vooral hebben gebracht, is de bevestiging van wat voor een mooi en veelzijdig vak de sportgeneeskunde is. En dit was nog maar de warming-up, ik kijk nu al uit naar de rest van de opleiding!
Over de auteur
Juliette van Hattum is eerstejaars AIOS in de regio Amsterdam. Ze studeerde geneeskunde aan de Universiteit
van Amsterdam, waar ze promoveerde op het gebied van sportcardiologie, met specifieke aandacht voor het
vrouwelijke (top)sporthart. Naast haar opleiding en werk heeft ze jarenlang hockey gespeeld op het hoogste en internationale niveau. Tegenwoordig sport ze recreatief en geniet ze van het Amsterdamse leven met familie, vrienden en goed eten.
Lees hieronder het artikel als pdf:

